Terapia integracji sensorycznej - O integracji sensorycznej i diagnozie SI

Spis treści

O integracji sensorycznej i diagnozie SI

GENEZA METODY SI

Twórczynią metody Integracji Sensorycznej jest nieżyjąca już dr A. Jean Ayres, terapeuta zajęciowy psycholog. Jako pracownik naukowy - profesor pedagogiki - Uniwersytetu Południowo- Kalifornijskiego w Los Angeles rozwijała przez prawie 40 lat - w oparciu o analizę literatury z zakresu neurobiologii, neurofizjologii, psychologii rozwojowej, psychologii uczenia się oraz własne doświadczenia kliniczne - wiedzę na temat integracji sensorycznej. Opracowała i przeprowadziła standaryzację testów tej metody.

W latach pięćdziesiątych pracowała jako terapeuta zajęciowy w USA z dziećmi i dorosłymi z zaburzeniami neurologicznymi. W kolejnych latach pracowała w Centrum Badawczym Dysfunkcji Sensoryczno - Integracyjnych.

Otrzymała dwa najwyższe odznaczenia Amerykańskiego Towarzystwa Terapii Zajęciowej. Jean Ayres uważana jest za jednego z najwybitniejszych pedagogów USA. Była członkiem Instytutu Badań Rozwoju Dziecka, Amerykańskiego Towarzystwa Psychologicznego, Towarzystwa Badań Pedagogicznych i Towarzystwa Terapii Zajęciowej w USA.

CO TO JEST INTEGRACJA SENSORYCZNA?

Integracja sensoryczna (ang. Sensory Integration) jest to skomplikowany proces o podłożu neurofizjologicznym, w którym następuje organizacja dostarczanych do centralnego układu nerwowego (mózgu) wrażeń sensorycznych (zmysłowych).

• Procesy integracji sensorycznej zachodzą w rdzeniu kręgowym, w pniu mózgu, móżdżku a następnie w półkulach mózgowych. Natomiast wszystkie skomplikowane wyższe procesy mózgu (tj. czynności umysłowe jak czytanie, liczenie, mówienie) mogą odbywać się prawidłowo, jeżeli istnieje dobra organizacja odbioru wrażeń zmysłowych na niższych szczeblach układu nerwowego tzn. w pniu mózgu i móżdżku.

• Wrażenia płynące z receptorów zmysłów (tzn. dotyku, układu przedsionkowego - zmysłu odpowiadającego za równowagę i rejestrowanie ruchu ciała, propriocepcji - czucia głębokiego, węchu, smaku, wzroku, a także słuchu) są tak opracowywane przez układ nerwowy, aby mogły być wykorzystane w celowym działaniu podczas codziennych, pozornie prostych czynności takich jak np. czytanie i pisanie, mówienie, wchodzenie po schodach, jazda na rowerze, zapinanie guzików, itp.

• Jeśli występują zaburzenia w odbiorze i integrowaniu bodźców (wrażeń) zmysłowych, to będą pojawiać się dysfunkcje w rozwoju poznawczym, motorycznym, a także zachowaniu dziecka. Innymi słowy dziecko będzie miało problemy np. z prawidłowym opanowaniem w/w czynności.

JAK ROZPOZNAĆ ZABURZENIA SI?

Istnieją pewne objawy nieprawidłowości w funkcjonowaniu dziecka, na które rodzice (opiekunowie) dziecka czy nauczyciele powinni zwrócić uwagę. Pojedynczy objaw nie jest wskazaniem do diagnozy SI. Jednak już kilka, a tym bardziej kilkanaście z nich jest powodem do przeprowadzenia pełnej diagnozy procesów integracji sensorycznej dziecka, które ma:

• opóźnienia i zaburzenia rozwoju mowy

• obciążony wywiad okołoporodowy (ciąże wysokiego ryzyka, wcześniactwo, pobyty na OIOM-ie noworodkowym, powikłania okołoporodowe)

• trudności z czytaniem, pisaniem, liczeniem - trudności z rozpoznawaniem liter, cyfr, mylenie, odwracanie liter, pismo lustrzane, przekręcanie sylab, wyrazów, czytanie od końca wyrazów

• nieprawidłowy chwyt kredki, długopisu, kłopoty z cięciem nożyczkami, rysowaniem po śladzie, kalkowaniem trudności z utrzymaniem głowy (podczas dłuższego siedzenia) w pozycji pionowej, podpiera ją ręką, kładzie się na stoliku

• często kłopoty ze wskazaniem części ciała, myli stronę prawą i lewą

• trudności z samodzielnym żuciem i przełykaniem pokarmów, wybiera dania papkowate, z samodzielnym piciem

• prawie zawsze jakiś siniak czy zadrapanie, gdyż potyka się i przewraca częściej niż rówieśnicy

• wiele czynności samoobsługowych wykonuje z trudem, powoli, niezdarnie; do końca ich nie potrafi opanować. Ma kłopoty z: samodzielnym korzystaniu z WC czy kąpielą w łazience, ubieraniem się, zwłaszcza zapinaniem guzików, sznurowaniem butów

• nadmierną ruchliwość - nie może usiedzieć czy ustać w jednym miejscu

• utrudnioną orientację w otoczeniu - dziecko czuje się zagubione, potrzebuje sporo czasu by zapamiętać otoczenie

• zaburzenia napięcia mięśniowego - wzmożone lub obniżone np. szybka męczliwość podczas pisania lęk przed upadkiem lub wysokością - wchodząc po schodach lub schodząc częściej niż inne dzieci trzyma się poręczy, niepewnie stawia nogi

• obniżone zainteresowanie aktywnością ruchową, niechęć do karuzeli i huśtawek na placu zabaw, dziecko nie lubi podskakiwać, wykonywać fikołków Okazuje zdenerwowanie przed np. wejściem na wysoką drabinkę

• niewspółmierną reakcję (np. krzyk, płacz) do siły bodźca na nagłe dotknięcie albo lekkie popchnięcie z tyłu

• problemy z siadaniem na krześle lub poprawiając na nim swoją pozycję zdarza się, że spada, ma niezgrabne ruchy - zbyt zamaszyste, dziwaczne albo często chodzi na palcach

• problemy z rzucaniem i łapaniem piłki

• skłonności do szybkiego męczenia się, sprawia wrażenie słabego dziecka

• problemy z uczeniem się nowych aktywności ruchowych (pływanie, jazda na rowerze), podczas gimnastyki lub rytmiki kłopoty z dotrzymaniem kroku rówieśnikom - wielu ćwiczeń nie jest w stanie wykonać.

• słabe wyczucie odległości np. często staje zbyt blisko innych ludzi czy przedmiotów, Nieumyślnie wchodzi lub wpada na meble, ściany czy inne osoby Dziecku często przytrafiają się nieumyślne sytuacje np. rozlewanie soku, zrzucanie książek z ławki, rozsypywanie cukru

• zaburzoną orientację - podczas gier zespołowych zdarza się, że biegnie w innym kierunku niż jego drużyna, w inną stronę niż piłka, którą ma złapać

• problemy z koncentracją uwagi - trudności w skupieniu uwagi nad zadaniem, z wysłuchaniem polecenia. Trudności z współpracą z dorosłym lub współdziałania z innymi dziećmi;

• Problemy emocjonalne - często się obraża, jest uparte, reaguje agresywnie albo w kontaktach z innymi ludźmi dziecko zamyka się w sobie, jest nieśmiałe i wycofywane z kontaktu

• niską samoocenę i nie wierzy we własne siły i możliwości

Nadwrażliwość na bodźce zmysłowe np. gwałtownie reaguje i długo narzeka nawet na drobne urazy, często mruży oczy; zatyka uszy z powodu hałasu czy określonego dźwięku; dziecko zwraca szczególną uwagę na zapachy, które wywołują jego niepokój a czasem zdecydowaną dezaprobatę; unikanie zabaw plasteliną, malowania palcami, unikanie dotykania niektórych faktur i substancji np. kleju, piasku. trudności z tolerancją na czesanie, mycie głowy, podczas mycia zębów miewa odruch wymiotny.

Podwrażliwość na bodźce zmysłowe np. dziecko lubi kręcić się intensywnie i bardzo długo na karuzeli; może celowo uderzać się przedmiotami lub wpadać na ścianę, pocierać dłonie czy inne części ciała rzeczami o chropowatej fakturze, może uparcie obwąchiwać wybrane przedmioty, poszukiwać takich wrażeń jak np. wpatrywanie się w światło lampy sufitowej czy latarki; dziecko lubi smakować nietypowe czy niejadalne rzeczy takie jak np. pasta do butów; może też ignorować ból np. w takich sytuacjach jak dotykanie gorących przedmiotów
Diagnoza SI polega na kompleksowych badaniach dziecka wykonanych przez wykwalifikowanego terapeutę SI, którego obowiązuje zachowanie tajemnicy zawodowej. Należy pamiętać, że terapia SI nie jest obojętna dla organizmu dziecka.

Proces diagnostyczny odbywa się na 3 (czasem 4) spotkaniach!

w zależności od współpracy z dzieckiem oraz poziomu jego koncentracji i samopoczucia.

Facebook Twitter Google+ Pinterest

Aktualności

Zaburzenia ze spektrum autyzmu

Zaburzenia ze spektrum autyzmu


 Diagnoza w „Dobrym Miejscu” !!! Nie ma jednego badania, które mogłoby wykazać autyzm, dlatego diagnoza stawi…

Bajka o koronawirusie :)

Bajka o koronawirusie :)


Polecamy "Bajka o złym królu wirusie i dobrej kwarantannie " kliknij tutaj  

Książeczka o koronawirusie :)

Książeczka o koronawirusie :)


W obecnej sytuacji polecamy przeczytać książeczkę o koronawirusie waszym pociechom. kliknij tutaj    

Karty zabaw Wspierające Regulację Emocji

Karty zabaw Wspierające Regulację Emoc…


Drodzy Rodzice i Opiekunowie! Zachęcamy, zwłaszcza w tym trudnym czasie, do wspólnych zabaw z dziećmi - inspirują…

Nasza oferta

O nas

Nasza wizja

Widzimy naszą Poradnię, jako dostępne „Dobre Miejsce”, gdzie w duchu poszanowania każdego człowieka, życzliwości i wrażliwości na jego potrzeby, szala przechyla się w kierunku dobra, nadziei, pozytywnego stosunku do siebie, odporności, funkcjonalności i rozwoju.

Nasza misja

Naszą misją jest służenie specjalistyczną pomocą psychologiczno- pedagogiczną, terapeutyczną, edukacyjną dzieciom, młodzieży, rodzicom, rodzinom, innym placówkom oświatowym, wychowawczym, instytucjom pracującym dla dobra dziecka i rodziny.

Nasz oferta kierowana jest do

osób prywatnych, placówek oświatowych, instytucji i organizacji pracujących na rzecz dziecka i rodziny (urzędy; centra pomocy rodzinie, pomoc społeczna, służba zdrowia, stowarzyszenia, kościoły, policja itd.)

Przyczyniamy się do

podnoszenia jakości życia naszych klientów, promocji zdrowia w szerokim tego słowa znaczeniu (w sferze psychicznej, emocjonalnej, intelektualnej fizycznej, społecznej, duchowej), rozpowszechniania, popularyzacji wiedzy psychologicznej, pedagogicznej w środowisku lokalnym.


Galeria